| Boekbesprekingen |
| ‘Rouw en rouwbegeleiding’, over rouw en ondersteuning bij rouw |
|
Korte Inhoud Rouw kunnen we omschrijven als de reacties die volgen op het overlijden van een dierbaar persoon. In een rouwproces staan mensen voor de taak het verlies te ‘verwerken’, wat eenvoudig gezegd betekent dat men dient te leren omgaan met het gegeven dat de dierbare niet langer deel uitmaakt van het leven. Dit proces gaat gepaard met vele reacties waarbij verdriet doorgaans de boventoon voert. De meeste mensen verwerken een verlies op eigen kracht, met hulp van familieleden, vrienden en kennissen. Een deel van de nabestaanden doet echter een beroep op rouwbegeleiders: mensen die getraind of geschoold zijn om nabestaanden te helpen en te ondersteunen bij de verwerking van het verlies. In het boek ‘rouw en rouwbegeleiding’ wordt zowel aandacht besteed aan rouw, als aan begeleiding bij rouw. In de hoofdstukken over ‘rouw’ wordt ingegaan op grote diversiteit aan reacties die mensen kunnen hebben in reactie op het verlies van een dierbare. Duidelijk wordt dat rouw niet alleen maar bestaat uit het hebben van verdriet, maar dat vele gevoelens, gedragingen en gewaarwordingen zich kunnen voordoen wanneer men met een betekenisvol verlies geconfronteerd is. Ook wordt ingegaan op het rouwtaken-model, een model dat de verwerking van een verlies (ofwel rouwprocessen) verdeeld in een viertal taken:
Het rouwtaken-model maakt duidelijk welke moeilijke taken een verliesverwerkingsproces omvat. Voorts illustreert het dat de verwerking van een verlies geen vast, universeel proces is dat bij ieder mens op dezelfde manier verloopt. In de hoofdstukken over rouwbegeleiding wordt allereerst aandacht besteed aan algemene thema’s als doelen van rouwbegeleiding, grenzen aan een rouwbegeleidingsconctact en geloof en religie. Verder wordt op concrete wijze uitgewerkt hoe een rouwbegeleidingscontact in de praktijk vorm kan worden gegeven. Daarbij wordt aandacht besteed aan het beginnen van een rouwbegeleidingscontact, het onderhouden van een dergelijk contact en het beëindigen ervan. Dit deel van het boek kan als ‘kookboek’-achtige handleiding worden opgevat voor eenieder die rouwenden wil (gaan) begeleiding, doch kan ook worden gebruikt als naslagwerk waarin aan diverse thema’s die bij rouwbegeleiding relevant zijn aandacht wordt besteed. Voorbeelden van thema’s zijn: hoe ga je als rouwbegeleider om met angst, boosheid en bijvoorbeeld praktische problemen van nabestaanden? Hoe handel je als rouwbegeleider, wanneer een rouwende wel hulp wenst maar niet durft of wil praten? Wanneer verwijs je rouwenden door voor rouwtherapie, en waar naartoe? Vanwege het feit dat in het boek zowel aandacht besteed wordt aan diverse aspecten van rouw, als van rouwbegeleiding, kan het boek nuttig en boeiend zijn voor eenieder die te maken krijgt met rouw en/of de wijze waarop begeleiding bij rouw kan plaatsvinden. Nawoord Informatie Auteur Relevante links bij dit artikel |